دل نوشته های بارانی

هنگامه ی باران

                           در امتداد جاده ی نگاهت

                                                ثانیه های دلتنگی به سرعت نور می گذرند...

 

                                             و

 

                 من صبورتر از هر لحظه ای چشم به راه  روزهای آینده ی نیامده ام!

 

یادت می آید آن شبی که آب دیدگانت را در کاسه ای سفالی بدرقه ی راهم کردی؟

       همان فیروزه ای که پیاله ی مستی هر شبمان بود!!!

                                     و

                   من چه بی محابا قطره قطره ی آن شراب را توتیای چشمانم ساختم

                                 تا مست شوم از باران نگاهت

                                         .....

                                         ....

                         تا دل سپارم به بی دلترین دلدار عالم!!!

 

نوشته شده در ۱۳٩٢/۱/۱٥ساعت ٥:٢٢ ‎ب.ظ توسط پریسا نظرات ()


Design By : Pichak